Jezioro Trzesiecko (J-116) - Łowisko wędkarskie w Szczecinek

Jezioro Trzesiecko to jeden z największych akwenów wędkarskich w rejonie Szczecinka i na Pojezierzu Szczecineckim — w ewidencji Polskiego Związku Wędkarskiego oznaczone jako J-116, o powierzchni około 295 hektarów i charakterze łowiska sandaczowego. Wody administrowane są przez Okręg PZW w Koszalinie, a gospodarzem jest Koło PZW nr 72 „Jesiotr” w Szczecinku. Zbiornik leży na terenie gminy i miasta Szczecinek w województwie zachodniopomorskim, w bezpośrednim sąsiedztwie innych jezior PZW, z których najbardziej znanym sąsiadem jest Wilczkowo. Trzesiecko od lat należy do najważniejszych łowisk Pomorza Zachodniego pod kątem połowów sandacza i innych drapieżników, a jednocześnie pozostaje jeziorem o rozbudowanej linii brzegowej i zróżnicowanej głębokości, co sprzyja wielogatunkowemu wędkowaniu przez cały sezon.

Charakter łowiska to typowe jezioro pojezierne: rozległa tafla, wyspy i zatoki, trzcinowe i grążlowe pasy przybrzeżne oraz miejsca o większej głębokości, gdzie koncentruje się aktywność sandacza, szczupaka i okonia. W materiałach wędkarskich podkreśla się, że efektywniejsze bywają połowy z łodzi, choć dostępne są także stanowiska brzegowe i infrastruktura ułatwiająca wodowanie. W okresie letnim (1 czerwca – 15 września) na części łowiska obowiązuje strefa ograniczenia hałasu w godzinach nocnych (22:00–7:00), co warto uwzględnić przy planowaniu nocnych zasiadek. Koło Jesiotr prowadzi na Trzesiecku regularne zarybienia, w tym sandacza i węgorza, co wpływa na jakość połowów i wymaga prowadzenia rejestru połowów zgodnie z zasadami okręgu.

Dojazd do jeziora jest wygodny z centrum Szczecinka — miasto leży przy szosach łączących region z Koszalinem i Drawskiem Pomorskim, a w rejonie jezior funkcjonują leśne drogi dojazdowe oraz miejsca wodowania łodzi znane lokalnym wędkarzom. Za punkty orientacyjne można uznać zachodnią część aglomeracji szczecineckiej, kierunek na Wilczkowo i tereny leśne Pojezierza Szczecineckiego. Wędkarze spoza miasta najczęściej docierają samochodem, parkując przy wyznaczonych dojściach do brzegu lub przy stanicy wędkarskiej — szczegóły aktualnych dojazdów i opłat warto potwierdzić w komunikatach koła Jesiotr przed wyjazdem.

Ichtyofauna obejmuje gatunki typowe dla dużych jezior sandaczowych na Pomorzu Zachodnim: sandacz, szczupak, okoń, leszcz, płoć, lin, węgorz, karp i sum, a w regulaminie okręgu wymieniane są także inne gatunki jeziorowe regionu. Wiosną i jesienią popularne są spinning i trolling na drapieżniki, latem sprawdzają się techniki gruntowe na leszcza i lina w zatokach, a węgorz bywa łowny w nocy i przy mulistych dołach. Ze względu na skalę jeziora i presję wędkarską kluczowe jest przestrzeganie wymiarów ochronnych, limitów oraz zasad rejestracji połowów obowiązujących na wodach Okręgu PZW w Koszalinie.