Redykajny - Łowisko wędkarskie w Olsztynie

Jezioro Redykajny to jeden z większych akwenów w bezpośrednim sąsiedztwie Olsztyna — powierzchnia około 33,39 ha — położony na północno-zachodnim obrzeżu aglomeracji, w rejonie miejscowości Redykajny i osiedli peryferyjnych stolicy Warmii i Mazur. W ewidencji Okręgu PZW w Olsztynie figuruje jako samodzielne łowisko jeziorne o charakterze typowym dla pojezierza olsztyńskiego: morenowy zbiornik o urozmaiconym brzegu, częściowo zarośnięty trzciną i tatarakiem, z płyciznami i głębszymi dołami. Akwen leży w zlewni rzeki Łyny, w dorzeczu Wisły, w regionie wodnym zarządzanym przez RZGW w Gdańsku. Od centrum Olsztyna dzieli go kilka kilometrów — dojazd odbywa się drogami lokalnymi w kierunku północno-zachodnim, z możliwością parkowania przy drodze dojazdowej w pobliżu brzegu.

Otoczenie łowiska to mieszanka terenów zielonych, pól uprawnych i zabudowy jednorodzinnej na obrzeżach miasta. W sezonie letnim w rejonie jeziora bywa umiarkowany ruch rekreacyjny — spacerowiczów, rowerzystów korzystających z tras wokół Olsztyna — lecz sam akwen zachowuje kameralny, wędkarski charakter. Brak rozbudowanej infrastruktury turystycznej przy brzegu sprzyja spokojnemu wędkowaniu z brzegu; wędkarz wybiera stanowisko w zatoczce, przy trzcinie lub na otwartej wodzie w zależności od pory roku i wiatru. W opisach regionalnych (jezioro.com.pl, wedkarstwo.olsztyn.pl) Redykajny wymieniane jest jako łowisko o dobrej ichtiofaunie i dogodnym dojeździe z Olsztyna — warto przed wyjazdem sprawdzić komunikaty okręgu dotyczące ewentualnych zawodów lub prac na brzegu.

Charakter wody odpowiada średniej wielkości jeziorom pojezierza olsztyńskiego: muliste lub piaszczysto-muliste dno, naturalne zarośla brzegowe tworzące kryjówki dla drapieżników, zmienne głębokości w zależności od pory roku. Szczupak i okoń polują przy krawędziach trzciny i w zatokach; leszcz, płoć i lin żerują przy dnie metodami spokojnego żeru. Węgorz bywa obecny w głębszych partiach i przy zarośniętych brzegach — szczególnie w sezonie letnim i jesiennym. Karaś uzupełnia ichtiofaunę typową dla wód okręgu olsztyńskiego. Sprawdzają się spinning z brzegu, metoda feeder, gruntówka oraz spławik; ze względu na powierzchnię ponad 30 ha warto testować różne strefy akwenu w ciągu jednej sesji — ryby bywają rozproszone między płyciznami a głębszymi dołami.

Ichtiofauna potwierdzona w dokumentacji PZW i opisach regionalnych obejmuje m.in. szczupaka, okonia, leszcza, płocie, lina, węgorza i karasia. W sezonie wiosennym, po otwarciu sezonu na drapieżniki, szczupak często aktywizuje się przy płyciznach nagrzanych słońcem; latem drapieżniki schodzą w głąb lub trzymają się zacienionych odcinków brzegu. Jesienią leszcz i lin bywają aktywniejsze na półkach dna przed zimą. Wędkowanie wymaga ważnej karty wędkarskiej oraz zezwolenia Okręgu PZW w Olsztynie; posiadacze zezwoleń rocznych prowadzą obowiązkowy rejestr połowów zgodnie z instrukcją okręgu na 2026 rok. Redykajny stanowi dobre uzupełnienie mniejszych jezior w aglomeracji olsztyńskiej — kameralne Czarne czy Podkówka — dla wędkarzy szukających większej powierzchni wody i możliwości pracy na różnych stanowiskach brzegowych.