Mielonko - Łowisko wędkarskie w Kartuzy

Jezioro Mielonko to najmniejsze z czterech jezior kartuskich — zbiornik rynnowy o powierzchni około 9,50 ha, administrowany przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w Gdańsku, którego opiekunem jest Koło PZW nr 57 Kartuzy. Leży we wschodniej części miasta Kartuzy, w powiecie kartuskim, na Pojezierzu Kaszubskim, wzdłuż ulicy Chmieleńskiej. Wraz z Jeziorami Karczemnym, Klasztornym Małym i Klasztornym Dużym tworzy przepływowy ciąg wód połączonych Klasztorną Strugą, która odprowadza zlewnię do Raduni — źródła wody pitnej dla Gdańska. Lustro wody leży na wysokości około 204 m n.p.m.

Charakter łowiska to kompaktowe, miejskie jezioro o kameralnych wymiarach — idealne do wędkowania z brzegu bez konieczności długiego dojścia. W latach 2020–2023 Mielonko przeszło, wraz z pozostałymi trzema jeziorami kartuskimi, kompleksową rekultywację finansowaną ze środków unijnych (projekt o wartości ponad 60 mln zł). W pierwszej fazie odcięto dopływ ścieków sanitarnych i burzowych (2018), następnie inaktywowano fosfor koagulantami i przeprowadzono biomanipulację — zarybiono narybkiem szczupaka, sandacza i bolenia, aby ograniczyć populacje ryb zooplanktonożernych i poprawić przejrzystość wody. Badania UWM po rekultywacji wskazały poprawę stanu ekologicznego zbiornika (II klasa jakości wody według Indeksu Fitoplanktonu).

Dojazd z centrum Kartuz jest bardzo prosty — wystarczy skierować się w stronę ulicy Chmieleńskiej we wschodniej części miasta. Za punkty orientacyjne można przyjąć: zabudowę przy ul. Chmieleńskiej, sąsiednie jeziora kartuskie (Karczemne, Klasztorne), alejki spacerowe wokół zespołu wód miejskich oraz dojazd od centrum Kartuz (kilka minut samochodem). Brzegi są stosunkowo łatwo dostępne; ze względu na niewielką powierzchnię akwenu wędkarz powinien zachować odpowiednie odstępy od innych osób łowiących zgodnie z regulaminem okręgu.

Ichtyofauna Mielonka potwierdzona w wykazie Koła PZW Kartuzy obejmuje płoć, okoń, leszcz, węgorz i szczupak. Po rekultywacji monitoring ichtiofauny wykazał wzrost biomasy drapieżników — szczególnie szczupaka i sandacza — przy jednoczesnym ograniczeniu ryb karpiowatych. W relacjach naukowych z projektu rekultywacji wymieniano także bolenia jako gatunek wprowadzany w ramach biomanipulacji. Przy płytkich partiach skuteczny bywa okoń i leszcz metodą spławikową i feederową, na głębszych — szczupak spinningiem (poza okresem ochronnym). Ze względu na miejski charakter akwenu warto wędkować wcześnie rano lub o zmierzchu, gdy ruch spacerowiczów jest mniejszy.

Połowy regulują przepisy Okręgu PZW w Gdańsku; przed wyjazdem należy nabyć kartę wędkarską, zezwolenie okręgowe oraz sprawdzić aktualny wykaz wód na pzw.gda.pl.