J - 87 Podborsko Duże (Dobrowieckie Wielkie) - Łowisko wędkarskie w Białogard

Jezioro J-87 Podborsko Duże, w ewidencji hydrologicznej znane także jako Dobrowieckie Wielkie, to akwen o powierzchni około 14,84 ha administrowany przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w Koszalinie. Fizycznie leży w gminie Tychowo, w powiecie białogardzkim, województwie zachodniopomorskim — przy wsi Podborsko, na Równinie Białogardzkiej. Na stronie lowienie.pl łowisko jest przypisane do miasta Białogard ze względu na bliskość regionalną (ok. 11 km), lecz wędkarz planujący wyjazd powinien kierować się drogami lokalnymi w stronę Podborska, a nie centrum Białogardu. W dokumentacji PZW występuje pod numerem J-87; nie należy mylić go z innymi akwenami o podobnej nazwie w kraju.

Charakter zbiornika odpowiada jezioru moreny dennej: średnia głębokość w opracowaniach przyrodniczych sięga około 12 metrów, co dla takiej powierzchni daje wyraźnie głębokie, chłodne warstwy wody i stosunkowo stromy profil brzegu w części odcinków. Linia brzegowa jest krótka w stosunku do objętości lustra, a otoczenie tworzą lasy i łąki typowe dla pojezierza zachodniopomorskiego. Nad jeziorem funkcjonuje niestrzeżone kąpielisko oraz miejsca postoju i biwakowania — warto to uwzględnić przy wyborze stanowiska, zwłaszcza w sezonie letnim, gdy nad wodą pojawiają się także osoby korzystające z plaży. Brzegi bywają podmokłe, a dostęp do wody wymaga rozeznania w lokalnych dojazdach drogami polnymi od strony Podborska lub Tychowa.

Dojazd z Białogardu prowadzi drogami wojewódzkimi i gminnymi w kierunku Tychowa, następnie w stronę miejscowości Podborsko. Za punkty orientacyjne można przyjąć zabudowę wsi, oznaczenia na mapach topograficznych (Dobrowieckie Wielkie) oraz sąsiednie jezioro Dobrowieckie Małe, leżące w tym samym kompleksie hydrograficznym i również administrowane przez Okręg PZW w Koszalinie. Infrastruktura handlowa i noclegowa pozostaje w Białogardzie i Tychowie; na samym brzegu nie należy zakładać rozbudowanych udogodnień. Parking zwykle wybiera się przy najbliższym dojeździe do kąpieliska — szczegóły warto potwierdzić na mapie przed wyjazdem.

W warstwie ichtiofauny dla tego konkretnego lustra w kartach PZW brak szczegółowej listy gatunków, jednak portale wędkarskie i opracowania regionalne wskazują na typowy skład jeziora sandaczowego i drapieżnikowego regionu białogardzkiego. W relacjach wędkarzy i zestawieniach ichtiofauny pojawiają się m.in. szczupak, sandacz i leszcz, a także okoń i płoć. Głęboka woda sprzyja łowieniu sandacza metodami spinningowymi i żywcem, podczas gdy przy brzegach i w zatokach skuteczne bywają techniki spławikowe i feederowe na leszcza i płoć. Szczupak bytuje przy zaroślach i przejściach głębokości. Ze względu na głębokość akwenu warto zabierać sprzęt umożliwiający dotarcie do partii wody poniżej termokliny latem.

Połowy regulują przepisy Okręgu PZW w Koszalinie; przed wyjazdem należy nabyć kartę wędkarską, zezwolenie okręgowe (m.in. przez ezezwolenia.zopzw.koszalin.pl) oraz sprawdzić aktualny wykaz wód i wymiary ochronne na stronie koszalin.pzw.pl.